NIeuwe workshops voor werkzoekenden bij STROOP Rotterdam

Jeuj, ik mag weer workshops geven! 3 workshops staan er nu gepland, ik geef ze alle drie bij STROOP Rotterdam aan de Mathenesserweg:

  • Donderdag 24 september 2015 – Profieltekst voor cv & LinkedIn
  • Donderdag 8 oktober 2015 – Twitter voor werkzoekenden
  • Donderdag 5 november 2015 – LinkedIn optimaliseren

Aanmelding is verplicht ivm beperkte ruimte, kijk voor meer informatie en het aanmeldformulier op vacatureluurs.com/workshops.

Van regen naar zonneschijn

Enige tijd geleden werd ik geïnterviewd voor het weekblad Flair over mijn eigen werkzoektocht. Het artikel  staat in Flair 33:

Flair-vacatureluurs

 

Ik vond het een leuke ervaring: een fotoshoot inclusief makeup en styling  (check die haarstrik!) én ik mocht mijn verhaal delen in een weekblad met duizenden lezers!

De verhalen van de andere dames zijn ook de moeite waard om te lezen: het is inspirerend om te zien hoe iemand na ziekte of een slechte thuissituatie het roer weet om te keren en zelf aan de slag gaat om geluk te vinden.

 

 

Vacatureluurs – Het boek!

Twee jaar geleden begon ik de website vacatureluurs.com: een platform waar sollicitatietips, humor, netwerktips en events gedeeld konden worden. Al snel kreeg ik ook van andere werkzoekenden input: er kwamen steeds meer tips en blogs binnen en de lijst met netwerkorganisaties en events werd steeds langer.

Toen dacht ik al: wat zou het tof zijn als ik ook iets tastbaars kan maken voor werkzoekenden. Een leuk en handig boek om iemand kado te doen als hij of zij zijn/haar baan verliest en niet weet waar te beginnen. Mijn zoektocht naar een uitgever begon vorig jaar: door te onderzoeken welke uitgevers er in aanmerking kwamen, en een groffe schets te maken van de inhoud van het manuscript.

Enkele maanden geleden kreeg ik een mailtje: “we zijn zeer geïnteresseerd in het publiceren van het manuscript ‘Vacatureluurs.” Gaaf! Uitgeverij Lannoo Campus geeft meer leerzame en leuke boeken uit, zoals onder andere Succesvol Solliciteren voor Introverte Mensen en het recente Pubermania.

De afgelopen maanden ben ik daarom druk bezig geweest het manuscript af te maken en vorige week was het zover: 40.000 woorden zijn naar de uitgever verstuurd! Nu wordt het manuscript bekeken en geredigeerd, in november zal het boek dan ook echt in alle boekwinkels verkrijgbaar zijn.

Het was veel werk, maar ik vond het schrijven van dit boek ontzettend leuk om te doen! Ik heb rustig aan geschreven, maar toch met een snelheid van zo’n 500 woorden per uur het manuscript af weten te krijgen. Ontspanning (in de vorm van honkbalwedstrijden kijken en afspreken met vrienden) tussen de schrijfuren door, zorgde voor een ontspannen schrijfhouding.  Wat me ook erg veel hielp waren de leuke reacties van diverse mensen die ik vroeg om een stukje te schrijven: allemaal waren ze enthousiast en wilden ze graag meewerken aan Vacatureluurs. Natuurlijk werd ik wel wat meer gestresst toen de deadline steeds dichterbij kwam, maar het leek wel of ik daardoor juist meer energie kreeg. In de laatste weken daarvoor, kreeg ik het meeste gedaan.

Vacatureluurs - Emily HarmsenNu het manuscript verstuurd is, kan ik me weer even richten op werkzaamheden voor andere klanten, de website vacatureluurs.com en mijn eigen website. Over een paar weken moet ik me weer storten op de geredigeerde versie: dan moet het écht klaar zijn. Superspannend!

Wil je het boek alvast bestellen, dan kan je dat doen via de webshop van vacatureluurs.com.

Het valt wel, maar niet mee – Deborah de Poorter

Deborah wist niet wat haar overkwam, toen ze steeds vaker flauw viel. Ze dacht dat het misschien de stress was van op kamers wonen, verhuizen, fulltime studeren en een parttime baantje. Ze bleek een conversiestoornis te hebben: haar lichaam kon stress niet goed verwerken, waardoor ze op ieder moment om kon vallen. Nogal vervelend, zeker als je jong bent en je vrienden volop willen stappen. Na een tijdje wordt het duidelijk dat Deborah opgenomen moet worden in een kliniek, iets dat ze maar moeilijk kan begrijpen: ze is toch niet gek?

In Deborah’s boek ‘Het valt wel, maar niet mee’ beschrijft ze hoe ze van actieve student naar converstiestoornispatiënt veranderd en uiteindelijk in een kliniek voor onverklaarde lichamelijke klachten beland.

Ik heb het boek in één ruk uitgelezen! Meerdere malen moest ik denken aan de verfilming van het boek Girl, Interrupted (Susanna Kaysen) met Winona Ryder en Angelina Jolie. Haar beschrijvingen zijn zo duidelijk dat je de overige patiënten van de kliniek zo voor je kan zien zitten. Ook is ze heel open over haar gevoelens in die tijd: wat doet zo’n stoornis met de rest van je leven, naast dat het je lichaam verziekt? Haar leven valt, net als zijzelf, ook uiteen.

Gelukkig eindigt het boek goed: je leest dat Deborah uit de kliniek ontslagen wordt en stukje bij beetje meer kan doen. Volgens haar laatste blogs is ze zelfs zo ver dat ze te ‘gezond’ is voor het programma  Je zal het maar hebben (BNN). Goed om te lezen!

Een aanrader voor iedereen die wel eens wil weten hoe het voelt om een onzichtbare ziekte te hebben: 8/10!

Deborah de Poorter, Het valt wel maar niet mee, 262 blz, 2015, hetvaltwelmaarnietmee.nl

Inside Out (2015)

Ik keek er al een tijdje naar uit: Inside Out, de nieuwste film uit de Pixar-fabriek. Pete Docter schreef eerder de Toy Story reeks, maar ook Up, Wall-E en Monster’s Inc zijn van zijn hand. Als groot fan van deze films verwachtte ik dan ook een zelfde kwaliteit: goed verhaal, likeable personages, grappige plottwists.

Je wordt in deze film letterlijk en figuurlijk meegesleept in de emoties van de 11-jarige hoofdpersoon Riley, die met haar ouders verhuist van Minnesota naar San Fransisco. Je ziet haar emoties tot leven komen: Joy, Sadness, Fear, Anger en Disgust besturen samen de gedachten en gevoelens van Riley in haar hoofdkwartier. Tijdens de verhuizing  raken Joy en Sadness per ongeluk uit headquarters en komen ze terecht in Riley’s gedachtengangen van haar korte en lange termijngeheugen. Fear, Anger en Disgust moeten Riley proberen gelukkig te houden, terwijl Joy en Sadness de weg terug naar het hoofdwartier proberen te vinden.

Onderweg ontmoeten Joy en Sadness uiteraard diverse figuren uit haar herinneringen. Zo komen ze Riley’s vroegere (gefantaseerde) speelkameraadje Bing Bong tegen, en proberen ze een shortcut te nemen door haar abstracte gedachten. Eindeloze hoeveelheden taalgrapjes, verwijzingen naar Riley’s aanstaande puberteit en visuele trucs zorgen voor een heerlijk schouwspel.

Wat ik niet verwacht had, was de emotionele rollercoaster waar je in belandt tijdens het kijken naar Inside Out. Je voelt mee met de emoties, wat Riley doormaakt maar ook de ontwikkeling in de emoties zelf: Joy heeft het liefst dat Sadness niet aan de knoppen van Riley zit, maar aan het eind van de film beseft ze dat Sadness net zo belangrijk is voor de ontwikkeling van Riley als Joy zelf.

Ik hield het (weer) niet droog bij een Pixarfilm. Tranen (ook van het lachen) rolden van mijn wangen. Weer een prachtig verhaal, mooie personages en heerlijke beelden om naar te kijken.

Een dikke 10 voor Inside Out!