Mad Max: Fury Road (2015)

Oh, what a film. What a lovely film.

Op een zonnige donderdagmiddag besluit ik om toe te geven aan het gevoel van gemis dat de lovende recensies van Empire, Letterboxd en vrienden die ik respecteer als het aankomt op liefde voor films heeft opgeleverd. Het is tijd om Mad Max: Fury Road te kijken! Dit door George Miller geschreven/geregisseerde geproduceerde epos vertelt het verhaal van Max Rockatansky, die probeert te ontsnappen uit zijn gevangenschap (van het verleden en het heden).

Ik had mezelf niet goed genoeg voorbereid. Niet op de wervelwind waar de film mee begint, niet op de kracht van het (toch vrij simpele) verhaal, niet op de awesomeness van Charlize Theron’s Imperator Furiosa. Vanaf de eerste scène word je meegenomen in een krankzinnige droom, een fantasierijke nachtmerrie waaruit je zelf, net als Max, niet kan ontsnappen. Ik krijg nog steeds beelden binnen op mijn netvlies van witgeverfde idioten, een ass-kickende Furiosa en een kalm ogende Max covered in the blood of his enemies.

De kracht van deze film zit hem ook in het weglaten: er wordt niet verteld waaróm de wereld die vertoond wordt, is zoals hij is. Je ziet wel flarden van een verleden en hoort vlagen van een historie, maar (gelukkig) er wordt geen introductie gegeven in de geschiedenis van de apocalypse die duidelijk heeft plaats gevonden.

Deze film is niet bestemd voor mensen die níet van actiefilms houden. Of slecht tegen snel flitsende scènes kunnnen.

10/10!